نمایش شاهزاده ی یوحنا اوگلیچسکی در راهب های ایگنتیو، معجزه ساز ولود

شاهزاده ی مقدس یوحنا پسر شاهزاده ی مقدس و مسیح دوست آندری واسیلیویچ اوگلیچکی [شهر اوگلیچ، اکنون شهر ولسوالی استان یاروسلاوا واقع در رودخانه ی وولگا] و شاهزاده ی نیکخواه الینا بود.

او در شهر لویکی لوکی (شهر لویکی لوکی که تا قرن پانزدهم بدون صفت "بزرگ" به سادگی لوکی نامیده می شد) تعمید گرفت و به یکی از قدیمی ترین شهرهای روسیه تعلق دارد: در سالنامه نوگروت در سال 1166 ذکر شده است.

در حال حاضر این شهر منطقه ای در استان پسکو است که در هر دو ساحل رودخانه لوواتی و جزیره داتلوواکا واقع شده است.] و وقتی به سن رسید، به زودی خواند و خواندگی را یاد گرفت. او دارای شخصیت ملایم و صلح آمیز بود، بازی های کودکان را دوست نداشت و در همه چیز اعتدال را رعایت می کرد و تا سی سال در خانه پدرش زندگی می کرد.

در این زمان، یک دشمن انسان که از نیکی نفرت داشت، به شاهزاده ی بزرگ یوحنا واسیلیویچ مسکوکی پیشنهاد کرد [شاهزاده ی بزرگ یوحنا سوم واسیلیویچ از سال 1462 تا 1505 در مسکو سلطنت کرد.

او برادرش آندری را به خیانت مظنون کرد زیرا این برادر به کمک او علیه تاتارها ارتش فرستاده بود و او را با خانواده اش به زندان انداخت.] نفرت از برادر خود، شاهزاده نیک نیاکان آندریو واسیلیویچ اوگلیچسکی و پسرانش، یعنی جان و دیمیتری، و او دستور داد

برای گرفتن آنها، آنها را با زنجیرهای سنگین، به شهر پریاسلاو (Pereyaslavl) ببرید.

یکی در ولادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر والادیمیر

این شهر در حدود سال 1095 توسط شاهزاده ی مورمن کنستانتین یاروسلاوویچ تاسیس شد و در سال 1162 توسط شاهزاده ی سوздаلی یوریو ولادیمیرویچ دولوگروکی در محل فعلی آن تاسیس شد.

می توان تصور کرد که محل زندانی شدن شاهزاده آندری و خانواده اش در پریاسلاو ریزانسکی بود، زیرا در آن در حدود سال 1513 از یک قلعه که توسط یک دیوار چوبی احاطه شده بود، یاد می شود.

پس از آن، آنها ابتدا به دریاچه سفید منتقل شدند [دریاچه سفید - اکنون بیلوزرسک، شهر ولسوالی استان نوگورود. برادران شاهزاده پس از مرگ پدرشان در 7 اکتبر 1443 به دریاچه سفید منتقل شدند.

مادر آنها، شاهزاده خانم الینا، قبل از آن، در سال 1442، درگذشت.] ، و سپس به شهر ولوگدو [ولوگدا، اکنون یک شهر استان، در رودخانه سوخون واقع شده است.] ، که در آن، زندانیان در زندان، تحت محافظت قوی سال های زیادی زندگی کردند.

شاهزاده ی جان اندریویچ، که دارای حکمت بود، برادرش، شاهزاده دیمیتریوس را تسلی داد و به او گفت: "برادر، از اینکه تو زندانی و از این زنجیرها رنج می بری غمگین مباش.

خدا عمو ما را الهام کرد، شاه بزرگ جان واسيليويچ، که اين کار را با ما انجام دهد تا به نفع روح ما باشد، چرا که به اين وسيله ما را قادر به مراقبت از فايده هاي اين دنيا نساخته است.

پس از خدا بخواهیم که ما را به رحمتش ببخشد و به خاطر نام او رنج های ما را با شادی تحمل کند و از عذابهای ابدی نجات دهد.

در این صورت، شاهزاده مقدس در عذاب و غم گناهان خود آرامش پیدا کرد و سی و دو سال در زندان و زنجیر ماند تا اینکه سرانجام به شدت بیمار شد و احساس کرد که مرگ نزدیک شده است.

او از صومعه ی اسپاس مقدس دیمیتری را به خود فراخواند [در اینجا صومعه ی اسپاس-پریلوچ درک می شود، که در سال 1371 در 5 متر از ولوگدا توسط دیمیتری موسس شده است، اولین کسی است که در منطقه ی ولوگدا خوابگاهی ایجاد کرد.

یادبود دیمیتری در 11 فوریه جشن گرفته می شود.] ، ایگومن میسائیل و از او موهای خود را کوتاه کرد و به نام ایگنیتیوس نامگذاری شد.

او در روز نوزدهم ماه مه سال ۱۵۲۲ [پدر شاهزاده در ۴۵ سالگی از دنیا رفت] به صليب خود اشاره کرد و به صومعه ابدی خود رفت.

بعد از مرگ شاهزاده، بوي خوشي از جسدش خارج شد و تمام شهر را پر کرد.

سپس مردم شهر جسد او را برای دفن آماده کردند و برای دفن به صومعه پدر مقدس دیمیتریو پریلوتسکو بردند و در زیر قربانگاه نزدیک دیمیتریو معجزه ساز دفن کردند.

و به او ايمان آورده ام.

از جمله موارد زیر: